حقی که گرفتنی نیست

حقی که گرفتنی نیست

رویا ملکی

هر تمدنی را باید با نوع رابطه اش و روشی که در مورد اقلیتها به کار می برد داوری کرد. این را من نمی گویم این بخشی از اعتقادات مهاتما گاندی است .

به اعتقاد  فعالان حقوق بشر و نمایندگان اقلیتهای مذهبی یکی از مهم‌‌ترین شاخص‌های رعایت و یا عدم رعایت ضوابط بین‌المللی حقوق بشر در جوامع میزان رعایت حقوق اقلیت‌های دینی است. این در حالی است که فشار بر اقلیت‌های مذهبی و جمعیت‌های دگراندیش ایران بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم  رشد چشمگیری داشته است .

صدور حکم 140 سال زندان برای 7 رهبر جامعه بهایی ، تخریب و با خاک یکسان‌کردن روستای بهایی نشین ایول در عرض 48 ساعت،صدور حکم اعدام برای چند کشیش ،محرومیت دانشجویان ادیان مختلف از ادامه تحصیل، سوزاندن گورستان بهاییان مشهد و سنگسر ،به آتش کشیدن اموال بهاییان در کرمان و رفسنجان و کرج و دستگیری بیش از دویست بهایی و دهها مسیحی… از مواردی است که مهر تایید بر نقض حقوق ادیان ومذاهب مختلف در ایران را تایید میکند.

 

این روز ها مسئله اقلیت ها در چهارچوب اندیشه ای نظریه پردازان امنیت ملی ، تهدیدی اجتماعی سیاسی تعریف می شود . تهدیدی که بارها و بار ها از سوی رسانه ها و مجامع حقوق بشری به چالش کشیده می شود و از سوی آنها به عنوان آشکار ترین نقض حقوق بشر جلوه گری می کند .

 

سمینار ها جلسات تشکیل کمپین ها و مجموعه فعالیت های حقوق بشری همه بر آنند تا بیان کنند که عزم جدی و جهانی برای دفاع از حقوق اقلیت های دینی و مذهبی در حرکت است اما چگونگی دست یابی به فرمول و قاعده ای اصولی برای دستیابی به این حقوق هنوز رخ نمایی نکرده است و ادیان و مذاهب گو ناگون هنوز از بی مهری دولت ها رنج میبرند.
از نگاه صاحبان فکر در حوزه امنیت ایران  ، مذاهب گوناگون به عنوان متغیر بالقوه به چالش کشاندن هویت ملی و در نتیجه مشروعیت سیاسی به شمار می روند .

گروههایی که به اعتقاد رهبران ایران در داخل کشور زاینده بحران و نا امنی های سیاسی هستند  و در دراز مدت به دنبال ایجاد دولت های قوی تر، از این رو است که ادیان ستیزی یکی از روش های دولت ایران است برای بدست گرفتن قدرت ،ترسی که انقلاب اسلامی را از بدو تاسیس دچار گرفتاری فکری کرده است .Bottom of Form

این را می توان از آن زمان به تصویر کشید که قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی با نام بردن از چند مذهب شناخته شده و حذف عمدی آیین بهایی از بین آنان، این آیین را مردود شمرده و آن را از مقوله مذهب بیرون آورد.

بر این اساس، بهاییان حتی از حقوق نابرابری كه پیروان سایر ادیان به جز اسلام از آن برخوردارند نیز محروم ماند.

در عمل نیز از آغاز تأسیس جمهوری اسلامی، پیروان این آیین نه تنها از حقوق بشری خود به عنوان یك انسان بی‌نصیب مانده‌اند بلكه از حقوق مدنی و شهروندی نیز نصیبی نداشتند .

بارها تحت آزار و اذیت قرار گرفتد؛ مال و اموالشان مصادره شد؛ كودكانشان از آموزش بازداشته شدند؛ امنیت شغلی آنان سلب شد و از كار بركنار شدند؛ حقوق بازنشستگی آنان سلب شد ؛ خانه و كاشانه شان بر باد کینه توزی های رژیم رفت و مورد تعدی و تصرف قرار گرفت؛ معابد و مراكز تجمع آنان تخریب و نابود شد؛ رهبران و اعضایشان  دستگیر و تحت آزار و شكنجه قرار گرفتند؛ و بیش از دویست تن از آنان در دهه اول پس از انقلاب برچوبه دار آویخته شدند.

و در این راستا تنها بیان یک ماده از کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی کافی است که غیر قانونی بودن اعمال دولت در مقابل اقلیت های قومی و مذهبی منجر به محکومیت آن شود. در ماده 27 کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی آمده است که در کشورهایی که اقلیت های نژادی مذهبی یا زبانی وجود دارند افرادی که متعلق به این اقلیت ها هستند را نباید از حق تشکیل اجتماعات با اعضای گروه خود ، بهره مند ی از فرهنگ و اظهار و انجام فرایض مذهبی و یا به کار بردن زبان خودشان محروم کرد.

ظاهرا و از یک نگاه سطحی نگر به نظر می رسد که وضعیت مذاهب به رسمیت شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بهتر است اما در حقیقت اجازه تبلیغ و ترویج مذاهب دیگر غیر از اسلام مجازات قانونی دارد. بر طبق ماده 225 پیش نویس قانون جدید مجازات اسلامی هر گاه فرد یا افرادی به اثر تبلیغ و ترویج سایر مذاهب به آنان بپیوندند، مرتد محسوب شده و حکم ارتداد در قوانین جزایی ایران اعدام است.

همه اینها در حالی است که متاسفانه حاکمیت حتی نکاتی که درقانون اساسی خود گنجانده است را نمی خواند و بی توجه به همه  کنوانسیونهای بین المللی که  امضاء کرده است، عمل می کند. رئیس جمهور ایران در سال گذشته، زمانی حاکمیت در بحبوحه خاموش کردن آتش های پس از انتخابات در حال بگیر و ببند مخالفان بود، در میان  سوالات 300 خبرنگار عضو باشگاه ملی مطبوعات آمریکا در واشنگتن در پاسخ به پرسشی در باره نقض حقوق اقلیت ها در ایران با اشاره به قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران گفت: در قانون اساسی ما مسیحیان ، یهودیان ، مسلمانا ن و زرتشتی همه به عنوان پیروان ادیان الهی از حقوق مساوی برخوردارند و همه با هم برابرند.

وی افزود: همه انسانها برابرند و باید با همکاری یکدیگر ، جامعه سعادتمندی برای بشر بسازیم و این مسئولیتی همگانی است.

ریس جمهوری ایران همچنین چندی پیش در دومین  نامه اش به پاپ بندیکت شانزدهم، رهبر کاتولیک های جهان بر لزوم تعامل ادیان آسمانی به منظور جلوگیری از انحطاط جوامع بشری تاکیدکرد .

نامه ای که تا کنون همچون نوشته های دیگر ، بدون پاسخ ماند. اینها در حالی است ۱۹ اکتبر ۲۰۱۰ فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران گزارشی را در باره تبعیض ضد جوامع قومی و اقلیت های مذهبی در ایران منتشر کرد.

گزارشی با عنوان «رُویه پنهان ایران» که  به تبعیض شدید علیه جوامع قومی و اقلیت های مذهبی در تمام زمینه ها و جنبه ناشناخته ای از ایران می پردازد.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رئیس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران می گوید: «ایران یک موزائیک واقعی است: این کشور دارای اقلیت های زیادی است آذری ها، کُردها، عرب ها و بلوچ ها و دیگران تمامی جمعیت در استان های مختلفی از ایران را تشکیل می دهند، گرچه هیچ آمار رسمی در باره ترکیب جمعیت در دست نیست؛ این موضوع برای دولتمردان تابو است.»

او افزود: «اقلیت های مذهبی نیز علاوه بر این که از طریق بازداشت خودسرانه، اعدام های فراقضایی، تخریب گورستان ها و اماکن مقدسشان قربانی آزار و اذیت هستند، مورد تبعیض نیز قرار دارند.» قربانیان این اذیت و آزار هم پیروان آیین بهایی ـ اقلیتی مذهبی که قانون اساسی ایران به رسمیت نشناخته است ـ و هم مسیحیان، مسلمانان اهل سنت، دراویش و دیگران هستند

رژیم ایران با سرکوب و ایجاد وحشت به خواست مسالمت آمیز پایان دادن به تبعیض ضد اقلیت ها پاسخ می دهد: با خشونت، دستگیری های خودسرانه، شکنجه، محاکمه های ناعادلانه و حتا اعدام.

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران در این گزارش خود توصیه های مشخصی را به دولتمردان ایران ارائه کرده اند که شامل اصلاحات اساسی در قانون اساسی و قوانین ایران است.

این قوانین همگی به شدت تبعیض آمیز هستند. فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران اقدامات مشخصی را به ویژه در زمینه های آموزش، اشتغال، دسترسی به خدمات عمومی و مسکن توصیه کرده اند تا تبعیض دائمی ضد جوامع قومی و اقلیت های مذهبی پایان یابد. به علاوه، دولتمردان ایران باید توصیه های کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل و توصیه هایی را که در بررسی عمومی ادواری سازمان ملل مطرح شده به طور کامل به اجرا بگذارند.

به هر حال در شرایطی که اجلاس کنونی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک باید قطعنامه ای را در باره شرایط حقوق بشر در ایران به تصویب برساند، فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و جامعه دفاع از حقوق بشراز جامعه بین المللی می خواهند تضمین کند که موضوع جوامع قومی و اقلیت های مذهبی در ایران بخش اساسی چنین قطعنامه ای را تشکیل خواهد داد. علاوه بر این، این سازمان ها خواست خود را تکرار می کنند که چنین قطعنامه ای باید سرانجام شامل یک راه کار نظارت بر وضعیت حقوق بشر در ایران باشد.

ولی شواهد نشانگر آن است که علی‌رغم گفته های احمدی نژاد و تاکید اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقین الزام‌آور بر حق آزادی مذهب شهروندان بسیاری از پیروان ادیان و مذاهب در ایران در انجام فرایض و مناسک دینی خود با محدودیت شدید مواجه هستند. از آن جمله پیروان مسیحی، اهل سنت و نیز بهائیان که کمترین از کمترین حق و حقوق خویش برخوردارند.

 

 

Advertisements
این نوشته در هویت ایرانی, حقوق بشر ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s