مردم کیستند؟

مردم کیستند؟

دیر زمانی است که نمی دانم کیستم؟ و نمی دانم که دیگران کیستند؟ روز و شبم شده پیدا کردن این هویت که ملت ایران کیست؟ چه شکلی است؟ چه می گوید؟ چه می خواهد؟ احمق است؟ دیوانه است؟  و یا…

با پوزش از همه مردم ایران و به کار بردن واژه هایی که نباید بر زبان می آوردم. لیک هرچه در کوی و برزن به دنبال شما مردم گشتم نیافتم! کسانی را دیدم که با واژه هایی از همان قبیل که گفتم از مردم ایران نام برده اند اما هیچ وقت خودشان جزو این مردم نبوده اند. اگر پریشان گو شده ام مرا ببخشید، دچار بحران هویت گشته ام.

برای روشن تر شدن مطلب و به درازا نکشیدن آن به همین حدود یک ماهه اخیر می پردازم:

دانشجو: من نمی دونم این مردم نفهم چه باید به سرشون بیاد تا یه حرکتی از خودشون نشون بدن

کاسب کار : بابا ای ول نگا کن انگار نه انگار دارن مال و منال شون رو می برن واقعا مردم خری داریم

راننده تاکسی: نگاه صف نون رو داشته باش حقتونه که اینطوری سرتون میاد بدبختا

استاد : این ملت که حافظه ی تاریخی نداره مستحق همین نوع حکومت هم هست یک حکومت پوپولیستی و …

آرایشگر : ملت ایران عرض کنم به خدمت شما که مثل یه کلاف سر در گم شدن از اون طرف هم خب رمقی براشون نمونده، صبح تا شب باید جون بکنن یه لقمه نون در بیارن، دلم براشون می سوزه

فامیل: نمی دونی امروز عابر بانکا چقدر شلوغ بود مردم بی فکر دارن یارانه هاشون رو برداشت می کنن دلم براشون می سوزه فردا تو پول گاز و برق و تلفن می مونن، خنده داره

… : …

خب اگه شما بودین دچار بحران هویت نمی شدین؟ تازه اینا نمونه های کوچکی از صحبت مردم درباره ملت ایران بود. فکر نکنید مثلا توی سوئد این حرفا زده شده و یا توی استرالیا و … نه تو همین ایران خودمون و تو شهر خودمون با گوشای خودم شنیدم.

من نمی دونم! یا ملت ایران نامرئی شدن و یا کسانی که من دیدیم از کشور دیگه ای اومدن!

آخر مگر می شود ما جزو مردم ایران باشیم ولی وقتی می خواهیم انتقاد کنیم این گونه خود را از ملت جدا بدانیم؟ مگر ما ملت ایران را  تشکیل ندادیم مگر غیر از این است که همین دانشجو و کاسب و راننده و استاد و … یک ملت را شکل می دهد! وقتی ما الفاظی اینچنین به کار می بریم و مردم را  با این الفاظ می خوانیم باید بدانیم که خود ما هم عضو همین جامعه هستیم.

این نوع برخورد دو مشکل اساسی دارد :

1 – برتر دانستن خود از دیگران و ناچیز شمردن آنها، که یکی از بزرگترین ضربه هایی است که به جامعه وارد می شود در واقع با ناچیز شمردن دیگران خود را از جامعه جدا کرده ایم و اگر هرکس از منظر خود همین گونه فکر کند جامعه به تعدادی افرا د می رسد که به هیچ وجه نمی توانند با هم یکی شوند، چرا که هر کدام انتظار از دیگری دارد.

2 – پدیدار شدن تفرقه میان مردم و این همان است که دولتمردان می خواهند، اصل سیاست و شعار سیاستمداران در جهان و به خصوص در کشورهایی که دموکراسی در آن به هیچ گرفته می شود  تفرقه بیانداز و حکومت کن است و ما مردم ایران در حال حاضراین راه را هموار کرده ایم

سوال من از تمامی کسانی که اینگونه قضاوت می کنند این است:

آیا شما خود اینگونه عمل نمی کنید؟

آیا شما خود و یا عضوی از خانواده تان به صف نانوایی نمی روید تا نان دانه ای صد تومان تهیه کنید و یا بنزین هفتصد تومانی بزنید ؟

آیا تا کار و درآمد مردم رو به بهبودی نرود باید از تصمیم جدید دولت حمایت کرد؟ و آیا با اعمال خود راه را برای فساد مالی بیشتر باز نمی کنیم؟

آیا شما خود از جمله کسانی نیستید که می گویید دولت دارد مردم را گدا پرور بار می آورد و خودتان جزو اولین نفراتی هستید که یارانه تان را برداشت کرده اید و در انتظار آن هستید تا شاید مانند نان برای دیگر کالاها نیز یارانه ای مقطعی تعلق گیرد؟

آیا من و تویی که دیگران را متهم می کنیم که همانند عروسک کوکی صبح تا شب بدون تفکر، ماشین وار زندگی را سپری می کنند، خود از آن دسته نیستیم؟

آیا ما قدمی برای بهتر شدن جامعه برداشته ایم؟ که به دیگران خرده می گیریم و آنها را موجوداتی حقیر و پست می نامیم؟

آیا از جاده انصاف دور نشده ایم؟

این نقد نه تنها به اتفاقات اخیر بر می گردد بلکه به سالها و سالها قضاوت نادرست از یکدیگر مربوط می شود

کلام آخر این که:

اگر می خواهیم شاهد تحولی در جامعه باشیم.

اگر می خواهیم فردای مان چون امروز نباشد.

اگر می خواهیم ایرانی آباد و آزاد و به دور از تفرقه و ریا داشته باشم

و اگرهای فراوان دیگر ابتدا خود را جزئی از کل بدانیم و در قدم بعدی اول خودمان را نقد کنیم و در قدم های بعد برای پویایی جامعه تلاش کنیم که این مهم میسر نمی شود مگر با نیروی اراده و تقویت حافظه ی تاریخی.

به امید آن که هر کدام از ما قدمی برداریم نه آن که به انتظار قدم های دیگران باشیم.

جانتان خوش

فردای مان آباد

د.ج

 

 

Advertisements
این نوشته در Uncategorized ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s